crazy,stupid,emotional day!


gerçekten de "duygusal" ağırlıklı bi gündü! yani şu aşağıda gördüğünüz romantik komedide bile ağladım hem de hüngür hüngür..akşam yine odamda tek başına olunca açtım izledim;özellikle ryan gosling ve steve carrel sebebiyle aylardır beklediğim bi filmdi.Kadro çok iyi;senaryo çok güzel kurgulanmış ve sahneler de baya  komikti cidden ama en olmaması gereken yerlerde göz pınarlarım baharda karlar erimişcesine taştılar yeniden..

        

neyse önce güzel haberle başlamak istiyorum bu saçma/aptal yazıma
yaklaşık üç buçuk saattir halayım! evet ailemize minik bir üye katıldı bu akşam ve hiç bu kadar duygulanabiliceğimi farketmemiştim  "o haber" gelene kadar gerçekten çok farklı bi his..

bir de dün gece saçlarımı mai ve siyah adı verilen bir renge boyadım ve şuan lacivert oldu!yapıcak hiç bi işim olmadığı için bu aralar gerçekten kafayı bozmuştum, mavi saçlı küçük kız olmayla ve başardım; florasanın altında parlament görünüyo ama ilk bakınca da siyah durduğu için bayrama gittiğimde annemlerin  "aa kızımız eski haline dönmüş" diyerek sevineceğini biliyorum.

bunun dışında yine yalnız yapayalnız bi gündü..bir günden haftalara da uzayabilir bu durum.hani böyle yüzlerce arkadaşa sahip olursunuz da yine de onların arasında yalnız olursunuz ya işte ben o şanslı kişilerden biriyim! hemen hemen herkese eşit ve "friendly" seviyedeyim. bir kaç samimi arkadaşım var onlar da keyifleri gayet yerinde olucak ki gelmiyorlar artık okula..tabii kimi anne babasıyla kimi şehir dışlarında aktiviteler peşinde..bense her gün tüm gücümü harcayıp sıcacık yataktan çıkıp giyinip süslenip gidiyorum ama sonuç koca bi hayal kırıklığı;yine "distant" ifadelerle dolu yüzler..

 bugün amfiden içeri girdiğimde yine buz gibi bi yalnızlık esti montumun açmakta olduğum düğmelerinden içeri; boş gözlerle etrafta daha da boş bi yer ararken kırmızı ve ortak bi arkadaş beni yanlarına davet ettiler(itiraf ediyorum tam o anda thank god! diye bağırmış olabilirim;çünkü bilen bilir tanımadıklarla bi arada oturmak bi amfide başınıza gelebilecek en kötü şeydir)

neyse tabii ki kırmızının yanına oturdum;o da bu tercihi yapıcağımdan çok emindi sanırım oturduğumda diğer arkadaşa "I win" edasıyla gülümsedi..güzel bi gündü, şükürler olsun ki bol bol güldüm bol bol sohbet ettim kırmızıyla ve öndeki matrak arkadaş da tüm gün uğraştı durdu benimle; ama....herzaman bir "ama" olmak zorundadır değil mi zaten?! 

insanoğlu yalnız kalmayagörsün yakınında olan her objeye,her özneye,her mikroorganizmaya delicesine bağlanabilir! Bende de durum farklı olmadı tabiki,sonuçta I'm not a miracle..kırmızıya olan bağlılığımın(belki en doğru kelime bu değil ama şimdilik bu mantıklı geliyo) gün geçtikçe amacından saptığını farkediyorum; bu yola çıktığımda -yani bu yaz onu tam anlamıyla keşfettiğimde- arkadaşlık kurmamdaki amaç onun yitirmiş olduğu özgüvenini biraz olsun geri kazanmasını sağlamak,biraz olsun hakeden birisine hakettiği değeri vermek ve hepsinden öte gerçekten değer verebileceğim bir dostu kazanmaktı..ve kazandığımı da düşünüyorum( en yakın bildiklerim bile beni bugünlerde yolun ortasında bırakıyorsa kesinlikle kazandım!)

onunlayken sohbet konusu bulmakta hiç bi güçlük çekmiyoruz;birlikte ders dinleyebiliyoruz,kafamızı masaya koyup uyuklayabiliyoruz,birbirimizin müzik çalarlarını değiş-tokuş edebiliyoruz,kantinde oturup çay ve simitle kahvaltı edebiliyoruz..günün her anı her konuda olgun tavırlar takınmak zorundayken onunlayken kendimi olmam gerektiği üzere "okullu bir genç kız" gibi hissedebiliyorum! yeni keşfettiğim bazı küçük ayrıntılar da var;ona aldığım ufacık hediyeyi hiç yanından ayırmıyo; mesela bir kaç gün önce de kalbinin artık boş olduğunu öğrendim(en azından geçen yıl o boşluğu dolduran kişi artık yokmuş) 
bir dekendimle ilgili keşfettiğim weird ayrıntılar var: uyurken onu izledim bugün etrafımdaki meraklı bakışları hiç de umursamadan ve herhangi bir şey için ona cevap verirken hep gözlerinin içine baktığımı farkettim..ve ona sarılmak istedim yeniden..bunlar hiç de iyiye alamet değil oysa ki=(



ve sonra kendi kendime cevabını asla alamayacağımı bildiğim sorular sormaya başladım,soruyorum da hala: neden tüm erkekler onun gibi değil? neden dark knightı gerçekten sevdiğimi bildiğim halde onunlayken hep konu sıkıntısı çekiyorum ve hep sebepsiz yere tartışıyoruz? neden onunla da bu kadar doğal bu kadar rahat olamıyorum? hepsini geçtim neden ortalıkta yanımda duran bir darkkngiht yokken kırmızı hep yanımda ve dimdik?! karşılaştırmalar sıklaşmaya başladıkça;kalbim de daha hızlı çarpmaya ve mantığım giderek kulvarından sapmaya başlıyo.

biliyorum sizler de şimdi "ikili oynamaya başlamış bile bu kız" diye peşin hüküm vericeksiniz;ben de veriyorum o hükmü kendi adıma merak etmeyin..ama reelde hiç kimseye bunu yansıtmadığım için en azından kafam ve kalbim rahat olmasa bile vicdanım rahat. Yine radikal kararlar almak dr.eamera düştü..sanırım ben de okula pek gitmicem artık;zor olsa da kendi kendime ders notlarına gömülücem yeniden ama bir de kütüphanede atının üzerinde beni bekleyen dark knight  kabusu var![onun bana ne şekilde davranıcağını ve karşılığında nasıl tepki vermem gerektiğini hiçbir zaman kestiremediğimden; darkknightla karşılaşmamız daha büyük bi gerginlik konusu emin olun]

 off..kaçıp gidesim var bu şehirden  olabilecek en uzak diyarlara! okyanusun ortasında her şeyden habersiz ,dertsiz tasasız bi robinon crusoe olmak güzel olurdu sanırım ama ne yazık ki yalnızlığa da çok dirençli olmadığım deneylerle ispat edildi!

s.o.s. diyorum sadece..bi fikir verin lütfen..yargılarsanız da kırılmam..



Edit:Edebi dilinden de anlaşılacağı üzere ekim 2011de yazılmış olan bu notları şimdi aradan uzzuun zaman geçince biraz düzenleyeyim,biraz yeni bilgiler vereyim istedim: darkknight'la -ben de hergün hayret ediyorum ama- birbirine çok saygılı iki arkadaş olduk,herhangi bir sıkıntıda çok rahat onunla iletişime geçebiliyorum ama aşk? vs filan biteli çok oldu tabi..kırmızı,ben ve o matrak arkadaşı hala çok yakınız,hala sacmasapan aksiyon filmlerine bile beraber gidiyoruz ve o matrak çocukla benim parmağımda içinde isimlerimizin yazdığı yüzüklerimiz var mesela..hayat çok garip değil mi?bazen beklersin,kalbin paslanır,bozulur,sağa sola yalpalanır,garip garip sesler eşliğinde tüter parçalanır ama sonunda gitmesi gereken istasyona ulaşır. Hayal kırıklıkları ve imkan kısıtlılıkları devam ettiği muddetçe ben de sızlanmaya devam edicem ama bildiğim tek bir şey var olduğum yerden,elini tuttuğum adamdan ve geleceğimden umutluyum!

Yorumlar

  1. İnsan bazen böyle şeyler hissedebilir... İlişkisinde birtakım eksiklikler olduğunda özellikle... Mesela uzaktasındır, göremiyorsundur, ya da yakınsındır ama sana istediğin ilgiyi göstermiyordur, belki de gösteriyordur ama o senin istediğin değildir tam olarak, belki biraz sıkılmış, bunalmış bir durumdasındır, o heyecanı yeniden yaşamak istiyorsundur...

    Eğer sevgilini gerçekten seviyorsan o zaman bunun geçici bir ilgi olduğunu düşün ve öyle davran... Ama karşındaki, hayatındakinün önüne geçiyorsa, senin hayatındaki insana karşı olan sevgine dair şüphelerin varsa, o zaman durup bir düşün... Sakın kırmızı ile olmak için darknight'ı hayatından çıkartma... çünkü kırmızı da senin istediğin insan olmayabilir, belki de bir kaçıştadır duyguların... O yüzden benim tavsiyem... Durup bir düşün herkesten bağımsız olarak "darknight" hakkında hissettiklerin neler? nelerin eksikliğini hissediyorsun? bunlar telafi edilebilecek şeyler mi??? bunları düşün...

    YanıtlaSil
  2. boşluktasın. Birine bişeye sığınmak istiyorsun. Akıllı davran. Nasıl akıllı deme. Sen ıyi bilirsin.

    Yalnızlık bir kalabalıklik mevzuu değildir.

    Yeni rengin hayırlı olsun bu arada :)

    YanıtlaSil
  3. bu sebeple bana sinir olan ılk kişi değilsin :) hatta korkan bile oldu. Neyse. Film ızle. 'Bebek ve ben' adlı kore filmini daha izlemedi isen ızle ıyi gelir. Yok başka bişey söyle dersen tekrar düşünürüz. :)

    YanıtlaSil
  4. *Fd

    bebek ve beni tabii ki de izledim,o tablo sahnesinde de salya sümük ağladım hatta! Sukiciğimiz ve Masoncuğumuz candır;)

    kafamda gerçekten çok deli sorular mevcut bugün daha iyi anladım,her yeni bir gün yeni bir imtihan dün say-1 bugün say-2 barajın altında kaldım heralde yine nedir bu garibanın çilesi??

    neyse efendim kafa şişirmeyeyim daha fazla..

    YanıtlaSil
  5. birincisi sınav işi ne iş ? Ne sınavı? Ikincisi deli sorular hangileri? Üçüncüsü kafa vats kafa şişirmek ? Son olarak 'Too Beautiful To Lie' ızle.

    YanıtlaSil
  6. "ohuyom ben yaa" diyerekten un-spesifik bi giriş yapmak istedim..sınav dediğimiz günlük olaylar be Fd her yeni gün yeni bi imtihan değil mi zaten? bugün dark kngihtla yanyana oturdum da bi üç dört saat kütüphanede kalbimin çok da hızlı atmadığını farkettim..işte bu çok acı bi sınav sonucu oldu benim için

    son olarak Kore önerme biraz farklı şeyler izlemeliyim artık;)

    YanıtlaSil
  7. peki indirelim bakalım; film önerisi dışında bi öneri getiremediğinin de farkındayım canın sağolsun..

    YanıtlaSil
  8. otobüsteydim . Muavin geldi. Para verirken gönder dedim. Yanlışlıkla. Sonrada muhabbet ettik onunla. Muavin arkadaştı. Öneri diyemem ama yorum yapabilirim. Sen sevdiğini sanıyorsun bence. Bana biri böyle dese ona kızmam ama 'çok bilmiş ' derim ıçimden. Aşktan anlamıyo felan derim. Neyse sen de de ıstersen. Sevdiğin felan yok. Onu herseye rağmen sevebilmeyi seviyorsun sen. Hayal kurmak güzel de. Bi sor kendine. Hayallerin ondan eski mi diye. Güzel bi dünya kurdun sonra onu da dahil etmek istedin. Oysa aşk bu değil. Aşk, hiç hayalin yokken geldiğinde biri ve ondan sonra başladığında hayallerin. Işte o zaman ona aşk denir. O gidince hiç hayalin kalmaz yine. Oysa sen onu hayalinden çıkarabiliyorsun. Çünkü hayallerini o gelmeden önce kurmaya başlamıştın. Biraz zaman versene sen kendine.

    YanıtlaSil
  9. wow! that was too much and so true..

    sanırım kulemi yeniden inşa etmenin vakti geldi

    YanıtlaSil
  10. fd
    hani korkanlar oldu demişsin ya işte onlar arasına katıldım demin dreamer a yorumunu okuduktan sonra

    YanıtlaSil
  11. KIRMIZI! Aman Allahım! :)

    Akıl mı istedin, hayatını yaşa!

    En mutlu olduğun zaman nerede, kiminleyse, orada onunla kal en çok! Keşke deme asla.

    Carpe Diem yani.

    Çok heyecanlandım senin adına. Ah bi de ben bi kırmızı , mavi her ne ise işte bulabilsem. ^^

    Seni özleyen,
    Luna.

    YanıtlaSil
  12. aa Luna!

    siz buralara uğrarmıydınız kuzum yaa??

    YanıtlaSil
  13. aa kızgın mısın bana? :(

    üzüldüm böyle yazmış olmana. kırmak istemezdim seni hiç. biliyo olman gerek dr.eamer'ım.

    YanıtlaSil
  14. merhaba Dr.eamer,

    kırmızı ile vakit geçirirken mümkün olduğunca darkknight ile karşılaştırma yapma lütfen. özellikle eski konulardan bahsetmeni isterse sadece kısa birkaç cümle ile bahset derim. tabi sana kalmış herşey ben sadece kendi tecrübelerime göre tavsiye verebilirim. yeni ve eskiyi birbirine karıştırmamak adına söylüyorum bunu.:)
    "yeni"lik duygusu bence çok daha hoş, eski üzüntülerden. ama çetin bir sınavmış yanyana oturma işi, benim kalbim öyle bir atardı ki sarsılmama engel olamazdım mesela. :P

    yeni saçların çok yakışmıştır sanırım. ablama yapmasını söylüyorum ama yapmıyor. :) saç boyasına alerjisi var zaten. =D

    YanıtlaSil
  15. merhaba Haplo özlemişim yaw!Artık karşılaştırmalar yapmıyorum, past is past..Bugun yine dark knightla birlikteydim ve salonda sadece o ve ben vardk,yani etraftaki yabancıları ignore edersek.Kalbim hiç hızlanmadı biliyomusun? Teklemedi bile..Ona beni zamanında çok aglatmış bi kitabı hediye ettim,zaman zaman sohbet ettik,zaman zaman ders tartıştık ve biraz yürüdük birlikte..gerçekten vicdanen çok rahatladım,artık kesinlikle eminim ona karşı duygusal bir şeyler hissetmediğimden ve kızgın da değilim artık.Kırmızıyla da yanyana olmadığımızda notr her şey,bir müddet notr olmaya devam edicem herkese her şeye..ama zaman ne gösterir bilinmez..

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar