welcome to the real side of istanbul..
biliyordum...çünkü mutluluklar asla uzun süremezdi benim için..on iki gün boyunca binlerce kareye hapsedip, yıllar sonraki nesillere aktarmayı umduğum istanbul hatıralarım yalnızca bir kaç saniye içinde-ki hala nasıl oldu tam emin değilim-bilinmezliğe doğru kuş oldu uçtu..
söylemeye dilim varmıyo ama,evet sanırım ben de kapkaç kurbanı oldum:( hayır makinenin gittiğine de yanmıyorum da,sen hangi akla hizmet kaydetmedin o fotoğrafları bilgisayara?!!
halbuki bugün sarı şemsiyemle,kulağımda "j'y suis jamais allé" istiklal'de yağmur altında dolaşırken nasıl da mutluydum:( sana veda etmek zaten acıların en büyüğüyken istanbul,biricik sevgilim..ben nasıl seninle birlikteliğimizi dünyaya ilan edicem ha nasıl?!
ne yazık her güzel şey bitermiş..
:) böyle sorulunca mutlu oldum ben ama ya :) şimdi açtım bilgisayarı,bakırköyden geldim ay bi korsancı buldum süper ya 2.5 milyona süper filmler vardı.shawshank redemption,into the wild falan baktım ama vakit yetişmedi newyorkta 5minare,dövüş klübü bide rezervuar köpeklerini aldım çıktım,bidahaki gidişte o dediklerimi kurcalicam. yalnız direkt görgüsüz gibi ilk cümlem bakırköyden geldim oldu ama napiym diş dr una gittik bugun böyle geçti :P yazı olayıma gelirsek benim artık pc de bir işim kalmadı,netten kopuyorum gittikçe çünkü vakit kaybı hacı ya.hemde şimdi son seneme giriyoruz ya,tutuştum ben.yazı stilimi değiştirdim artık ara ara yazıp tam yazarım diyorum.böyle fotolar falan daha afili olur hemde yazmak için olay birikir.hem vakit şeysinden hemde yazıkalitesi şeysinden .öyleyim ben yani:) ay dreamer abla sen nasılsın?adını bilmiyorum böyle dreamer abla diyince bi değişik oldu ama :P olsun sahi konuşmayalı nasılsın :)
YanıtlaSil(içses: yalnız ne kadar manyakça bir yorum oldu bu he :P)
sağol cancan vakit ayırıyosun bana bu kadar meşguliyetinin içinde:) sen yine dreamer de bana hayal etmekten öte bir uğraşım yok şu sıralar..Fotoğraf makinemin acısını da bir türlü atamıyorum içimden, zaten okul da başladı..yine depresifim anlıcan:( Bizim de gülüp eğlenme, hayatı gönlünce yaşama zamanımız ne zaman gelicek çok merak ediyorum zira 20 yıl oldu henüz bi rahata ermişlik veya umut vadeden bir gelecek krokisi göremiyoruz..Her gün okula git gel, ders çalış, sözlü ol,dünyadan bi haber ol, otumsu bir yaşam sür..Bunların dışında ben de yazamıyorum valla hiç bişi,istanbuldan döndüğümden beri dünya çok renksiz geliyo.gerçek günlük defteri bile aldım ama cık.."bu monoton hayatı yazıp da napıcam, ilerde okusam bana neler anımsatıcak ki?" diyosun.
YanıtlaSilSen iyi yapmışsın internetten uzak kalarak, gerçekten de vakit kaybı..ama afili yazılarını da bekliyorum:)
şu korsan olayına gelince valla internetten günlerdir o kadar film indiriyorum ki beni de bir Jack Sparrow farzedebilirsin:)"Into the wilds" kesinlikle izle ben çok geç farkettim bu kadar mükemmel bi filmi, zaten gerçek hayat hikayelerinden uyarlama filmleri her zaman sevmişimdir; misal "127 hours" gelicek şubatın ortasında ona da sinemada git mutlaka.Ben izledim şimdiden ama yine de gidicem tabi:P
neyse çenem düştü, sana iyi çalışmalar yılın bu zamanları üniversiteye hazırlanan zihinlerin en çok depar attığı zamanlardır:D
hadi sağlıcakla kal..
hiç mi yeni yazı yok :(
YanıtlaSil