varsın bilmeyiversin herkes her şeyi

[biraz eski bu yazı,hiç açığa çıkarılamadığı ya da çıkarılamayacağı için de biraz tozlu..içimdeki tozlu raflara kaldırılmış kutularda saklı..bi kaldırıp bi yeniden ekliyorum,karar veremiyorum bi türlü,bu konuda kararlı olmalımıyım onu da bilmiyorum..ama bazen ufacık da olsa cesaretli olmak lazım,sonuçta bu hepitopu masum "bi dilek" o yüzden sadece kırmızı bi kağıt parçasında değil,zihnimin tozlu raflarında da değil en çok burda olmalı!

unutmadan:şair burda bayrak direğine sesleniyor!]

~

mutluluk bazen bulaşıcıdır

hiç bir sebebim yokken hala gülümsüyo olmamın nedeni belkide mumları üflerken gözlerinin içinden bakan o kocaman mutlu çocuğa uzun zamandır hasret olmamızdı..iyi ki doğdun Kırmızı!

 Her ne kadar bu şeylerle alakan olmadığını söylesen de bu kadar mutlu olduğun bu basit organizasyonun her ayrıntısında yer alabilmek isterdim,senin için çok daha fazlasını yapabilmek sadece hatırlandığını değil çokça sevildiğini de gösterebilmek isterdim..heyhat!hala en yakınındakilerin oluşturduğu o dar çemberde yer alamadığım için payıma yalnızca orda,yanında olmak ve bir dilim de pasta düştü:) 

ama bu duruma hiç mi hiç üzülmüyorum!çünkü düne kadar hiç bi fikrim olmamasına rağmen(hep suskunları oynuyosun çünkü) artık eminim ki senin o kocaman kalbinde apayrı bi yere sahibim ve bu benim için yeter de artar bile!

Özlenmek,unutmamak,unutulmadığımı bilmek,karşılıklı aynı saygıyı gösterebilmek,bazen farklı gözlerle ama aynı açıdan gülebilmek,birbirimize hiç yanlış yapmamak,hala o değerli çizgiyi koruyabilmek..

hepsi benim için "yeterli"...zaman zaman düşler kursam da,gözlerine aniden oturuveren o hüznü yıkmak için voltajı yüksek hisler duysam da bi adım ötesinde gözüm yok inan,olmayacak da yeter ki bi adım geri gitmeyelim hep böyle,burda seksekte aynı rakamın üzerinde duralım..

içimde binlerce hediye var şimdi,kapalı kutularında yazı bekleyen,varsın beklesinler,sen hangisini seçersen o senin olsun!

mumları söndürürken neler geçti zihninden,neler diledin bilemem ama ben isterdim ki soğuk ülkende buzdan tahtında güzel elbisesiyle umarsızca oturan anna karenina duygularına biraz olsun karşılık versin.Etrafındakiler de sana benim kadar değer verebilsin,veriyorlarsa da bunu her zaman gösterebilsin isterdim,çünkü bu soğuk ülkede ben hep azınlık olarak kalıcam..

seni sevebilmek fikri bile bu kadar güzelken anna'nın da bu fırsattan yararlanabilmesini isterdim.En çok da onlara,sana "seni" anlatabilmek isterdim!Yine de diyorum ya sen anlıyosun beni,herzaman asılı kalmıyo kelimelerim havada,bazen ufacık da olsa bi kibrit yakıyo gözlerinde ve sen gülümsüyosun ve dünya kırmızı bi balonun içinde yavaşça boşlukta yükselmeye başlıyo..

küçücük bi yılda KOCAMAN bi yer edindin hayatımda kırmızı;biricik dostum iyi ki varsın!

 İyi ki geç de olsa ön yargılarımdan kurtulup seni tanımışım!Önümüzde nice yıllar nice sımsıkı dostluklar olması dileğiyle..

~