I gave up

kafamın içi geri dönüşüm kutusu gibi;herkesin kulaklarımdan,gözlerimden içeri tıktığı gerekli gereksiz bilgiler buruşmuş kağıt parçaları halinde hamur olmayı bekliyor.Aslında uğraşsak(uğraşsam) yeni kağıtlar çıkarabiliriz ortaya; yeni hikayeler yazabiliriz hep birlikte hayatıma dair ama adı üstünde geri dönüşüm kağıtlarına yazılacak bu hikayeler.Sayfalar bembeyaz değil,yıpranmış ve kahverengi..

artık hiç bir şey düşünemiyorum,hiç bir şey üretemiyorum,hiç bir şey hakkında hiç bir fikrim yok(çok üzgünüm anne tüm umudun bendim biliyorum ama gerçek bu,ben başaramıyorum hayatı henüz kaybetmedim ama kaybediyorum)

 ne sonbahar yaprağı gibi özgürce savruluyorum ne de asırlık bir çınar gibi kök salabiliyorum.

yorgunum ve uyumak istiyorum sadece,bu müzik eşliğinde,(son günlerde hiç hatırımdan çıkmayan) Notting Hill'deki o açık mavi evin bahçesindeki nemli çimlerin üzerinde