Nisan

Kıpkırmızı bir gökyüzü

Kanadı yanan martılar

Yine hiçbir yere sığamadığım bir gün..

Metrolarda gönüllü kişiler olmalı,insanın başını omuzlarına yaslayabileceği

Çünkü bazen insan taşıyamıyor..

Ben isterdim mesela birinin yükünü alayım,

beş dakika da olsa hafiflesin o insan,nefes alsın ve gözlerini kapasın

İncelikler yüzünden hep!

Kırgınlıklarımız,suskunluklarımız,

çaresizliklerimiz.. 

Ama yine de dönüp dolaşıp geliyorsun her şeyin başladığı hiçbir şeyin nihayete varmadığı bu rıhtıma..

Birkaç kanadı yanan martı çığlığı avutuyor yüreğini. Soğuktan parmakların titriyor ama yine de yazıyorsun hiç durmadan.Birkaç sıradan insanın sıradan dertlerine kulak kabartıp uzaklaşıyorsun..

Bir bardak çayın yanına konmuş o küçük kurabiye gibi dağılıyorsun çoğu zaman ama birleştiriyor parçalarını bu kızıl akşamlar..

Yaşamak kolay değil ya kardeşler,ölmek de değil;

Kolay değil bu dünyadan ayrılmak.