karar verebildiniz mi??
kalabalığa karışmış; bir tanıdığa rastlamamak umuduyla ilerlemeye çalışırken anılar pat! diye çıkar karşınıza..
belki bundan tam seksen üç gün önce;
o akşam gelseydin yanıma
birlikte biraz otursaydık "arkadaşça"
belki her şey farklı olurdu..
garson sipariş için geldiğinde suskun kalmazdı
kelimeleri birleştirip bir cümle kuramadığımda
"tarçınlı kurabiye ve kahve" yerine kim bilir belki taze portakal suyu önerirdi?
ve belki de
göz yaşlarım kahveme karışmasaydı o akşam
şimdi her şey çok farklı olabilirdi..
halbu ki ne çok seviyordum o küçücük
kahve kokusu taa karşı caddeden duyulan
"günün önerisi" yanına mutlaka sevimli bi sembolle
kara tahtaya beyaz tebeşirle yazılan
yoldan geçenlerin de uğrayabildiği
ama çoğu zaman bi köşede kafasını dinlemek için oturmuş
yıllanmış amca ve teyzelerin olduğu
o kafeyi
ve camın ardından meydandaki kalabalığı izlemeyi..
şimdiyse öyle zor ki yeniden o şıngırdayan kapıdan içeri girebilmek
sevimli garsona "bu sefer de kurabiye tabağı" deyip gülümseyebilmek
üstelik şimdi koyu yeşil brandaları var ve dışarıda oturmalık minik masaları da!
ama şimdi "o kız" yok..




ah be Dr.eamer,
YanıtlaSilokudum ve kocaman yutkundum.
eminim ki, bu yutkunmanın hiçbir fizyolojik açıklaması yoktur.
tamamı duygusal olmalı.
tamamı, aşksal.
luna.
*Luna
YanıtlaSilben de fizyolojik bir açıklama bulamadım kendime bugün..